خود راه روند و پاهاى آنها رو به بالا باشد ؛ و بعضى با شكم‌هاى خود راه روند ؛ و بعضى با دست و پاى خود چون حيوانات راه روند ، چنانچه در اين عالم مشى آنها چنين بوده : أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ « 1 » . ممكن است اين مجازِ در عالمِ مجازْ در عالمِ حقيقت و ظهور و بروزِ روحانيتْ حقيقت پيدا كند . و در احاديث شريفه در ذيل اين آيهء شريفه « صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » را به حضرت امير المؤمنين و حضرات ائمهء معصومين - عليهم السلام - تفسير فرمودند : عَن الكافى بِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْماضي - عليه السلام - قالَ : قُلْتُ : أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ؟ قَالَ : « إن الله ضرب مثلا من حاد عن و لا ية علي - عليه السلام - كمن يمشي على وجهه لا يهتدي لأمره ؛ وجعل من تبعه سويا على صراط مستقيم . و « الصراط المستقيم » أميرالمؤمنين ، عليه السلام » « 2 » . فرمود : « خداى تعالى در اين آيهء شريفه مثلى زده است ؛ و آن مَثَل كسانى است كه اعراض نمودند از ولايت امير المؤمنين - عليه السلام - كه آنها گويى راه مىروند به روىهاى خود و به هدايت نرسند . و كسانى را كه متابعت آن حضرت نمودند ، قرار داده به راه مستوى و راست . و « صراط مستقيم » امير المؤمنين - عليه السلام - است . و در حديث ديگر است كه مقصود از « صراط مستقيم » على - عليه السلام - و ائمه - عليهم السلام - است « 3 » . و از كافى شريف از فضيل منقول است كه گفت : « با جناب باقر العلوم - عليه السلام - داخل مسجد الحرام شدم ، و آن حضرت به من تكيه كرده بود . پس ، آن حضرت نظر مبارك افكند به سوى مردم و ما در باب بنىشيبه بوديم ، پس فرمود ؛ " اى فضيل ، اين‌طور در جاهليت طواف مىكردند ! نه مىشناختند حقى را و نه تدين به دينى داشتند .

--> ( 1 ) - الملك ( 67 ) : 22 . ( 2 ) - الكافي ، ج 1 ، ص 433 ، « كتاب الحجّة » ، « باب فيه نكت ونتف من التنزيل في الولاية » ، حديث 91 ( با كمى اختلاف ) ؛ البرهان في تفسير القرآن ، ج 9 ، ص 598 ، حديث 1 . ( 3 ) - البرهان في تفسير القرآن ، ج 9 ، ص 598 ، حديث 2 .